چشم‌هایت

این شب‌ها، عجیب نظم جهان را به بازی گرفته‌ای.

چشمانت را که می‌بندی تنها دو ستاره خاموش می‌شوند

اما

تاریکی کمر ماه و خورشید را می‌شکند.

من که جای خود دارم...