یاد آر

از چشمانی که برتونگران بودو برای توشادیها آفرید یاد آر

از دستهایی که در شبهای کودکی با نوازشهای خود دردهای تو را تسکین می داد یاد آر

از دلی که به خاطر تو زخمها خورد و وفاداری را از دست نداد یاد آر

اکنون زانوی خودرا برزمین بگذار وبرای مادرت دعا کن.

نیچه