تقديم به كاك سلمان در ديار غربت

تقديم به كاك سلمان

به ياد كاك سلمان

بو كاك سه لمان

هیلان ئاوا

شاهو

من وبابا

چشم

چشم‌هایت

این شب‌ها، عجیب نظم جهان را به بازی گرفته‌ای.

چشمانت را که می‌بندی تنها دو ستاره خاموش می‌شوند

اما

تاریکی کمر ماه و خورشید را می‌شکند.

من که جای خود دارم...

سنگسار

توبه‌نامه

پرونده‌ی ما را که بخوانی،

سرشار از توبه‌نامه است.

ما عاشقانه‌هایمان را بر دفتری نوشتیم،

و دادیم تا مقامات ذیربط،

در بخش ممنوعه بایگانی کنند.

دیروز اما،

قلبم دوباره دیوانه بود،

عاشقانه‌ات می‌خواست، قفس را بشکند.

و امروز،

دیگر دستم به توبه کردن نمی‌رود،

سنگسارم کنید.

شعر نو

هلن

مرا زمانه در خویش چنان شست و شویم داده بود،

که رویین تن بودم به درد.

پاشنه‌ی آشیل این پیکر بی جان،

آغوش تو بود.

رفتی و من ناجوانمردانه پشت دروازه های شهر جان دادم

نمی‌دانم!

هلن امشب در بستر برهنه‌ی کدامین نامرد خفته است...

اسب تروایم کجاست؟

میخواهم جهانی را به آتش بکشم